IK BEN ZO BLIJ MET MIJN LEVEN

Blij zijn mag dat?
Over je ellende kun je praten, dat zijn we gewend.

Dat mag. Maar heb je wel eens geprobeerd je geluk te uiten?
Gewoon blij en vrolijk zijn?

Stralen, overstromen? Alles geweldig vinden?

De mensen staan je verbaasd aan te kijken, alsof je gek bent.
Geluk is geen gespreksonderwerp.

Men gelooft je niet of kijkt je sceptisch aan.

Ach, dat gaat wel weer over….

Een tijdelijk iets.

Morgen komt ze (gelukkig) wel weer ellende tegen…
Zijn we verslaafd aan verdriet ………
Planten en dieren kunnen alleen gelukkig, blij zijn.

Heb je wel eens een ongelukkige roos gezien?

Of een hond? Of een mug? Dieren hebben geen keuze.

Ze Zijn… in alles wat er is.

Wat de mens onderscheid van de dieren is bewustzijn.

Dieren hebben geen keus, wij wel.

Door ons bewustzijn is er een keuze.

Blij zijn of ellende?

Kies maar….
Ik zeg: kies voor blijdschap.

Toppen van geluk of dalen van tranen: kies maar!!

De keuzemogelijkheid maakt je verantwoordelijk voor je eigen geluk,

je eigen blijdschap.

Terug naar de Bron
Zorg dat je blij bent/wordt.

Zorg dat je je blijheid bij de Bron haalt.

De oorzaak van je ellende aanpakt.

De verbinding met jezelf herstelt.

Als je blij bent, wordt je leven vol vreugde,

voel je je gelukkig.

Als je dus blij wilt worden, kies.

Durf voor jezelf te gaan!

Verbind je met jezelf!

Ik ben soms zo verrast!
Waarom ben ik verrast?

Nou eigenlijk omdat ik zo blij ben de laatste tijd.

Ik ben lekker druk met dingen die ik ongelofelijk leuk vind.

Ik heb mijn doel in het leven gevonden

en omarm dit met ongelofelijk veel plezier.

Ik kan wel zeggen; IK BEN GELUKKIG!

Dit komt omdat ik liefdevollere keuzes maak die dichter bij mijn eigen ik liggen.

Oude patronen die ik doorbroken heb en zoveel meer.

Ik ben dus meer mijzelf en daar wordt ik blij van.

Dus ik vier het leven!

 

===============================================================

 

Toen je vanochtend opstond keek Ik naar je

en Ik hoopte dat je iets tegen me zou zeggen,

al waren het maar een paar woorden.

Even vragen naar mijn mening,

een bedankje voor iets goeds dat je gister overkwam,

maar Ik zag dat je het te druk had met

het uitzoeken van de kleren die je vandaag aan moest hebben,

dus Ik wachtte. 

Toen je door het huis holde,

bezig om alles klaar te krijgen,

wist Ik dat er een paar minuutjes vrij zouden zijn

om even te stoppen en me te groeten,

maar je was te druk.

Op een gegeven moment moest je vijftien minuten wachten

en had je niets anders te doen dan een beetje op een stoel te zitten. 

Toen zag Ik je opspringen

en dacht dat je wat tegen me zou gaan zeggen,

maar nee, je rende naar de telefoon

en belde een vriend voor de laatste roddeltjes. 

Ik zag je vertrekken naar je dagelijkse werkzaamheden

en wachtte de hele dag geduldig af.

Met al je bezigheden had je het, denk Ik,

te druk om ook maar iets tegen me te zeggen. 

Ik zag dat je voor de lunch om je heen keek.

Misschien voelde je je voor gek zitten als je met me praatte,

daarom boog je je hoofd natuurlijk niet.

Je keek drie of vier tafels verder

en zag een paar van je vrienden

kort met mij praatten voor ze gingen eten,

maar jij deed het niet.

Dat geeft niet,

er is nog steeds tijd over

en Ik heb nog steeds hoop dat je nog met me zult praten. 

Je ging naar huis

en het leek erop dat je nog veel dingen te doen had.

Na een paar daarvan stopte je

en zette de televisie aan.

Ik weet niet of je de TV leuk vind of niet,

maar er komt van alles op

en je zit er heel wat uurtjes voor.

Meestal denk je nergens aan

en laat je de beelden op je af komen.

Ik wachtte geduldig af

terwijl je TV keek en je eten op at,

maar je praatte alweer niet met me. 

Toen je met de rest van je huishoudelijke klusjes bezig was

wachtte ik opnieuw terwijl jij deed wat je moest doen.

Tegen bedtijd was je denk Ik te moe.

Nadat je je huisgenoten welterusten had gewenst

dook je in bed en viel je bijna meteen in slaap.

Dat geeft niet want je beseft misschien niet

dat Ik er de hele tijd voor je ben. 

Ik heb meer geduld dan jij ooit zult beseffen.

Ik wil je zelfs leren hoe je geduldig met anderen kunt zijn.

Omdat Ik zoveel van je hou,

verliet ik lang geleden een prachtige plaats

genaamd Hemel en kwam naar de aarde.

Ik gaf dat mooie op om bespot en uitgelachen te worden.

Ik stierf zelfs, zodat jij nooit mijn lijden hoeft te lijden. 

Ik hou zoveel van je

dat Ik iedere dag wacht op een gebaar,

een gebed, een gedachte

of een dankbaar stukje van je hart. 

Het is moeilijk om een eenzijdig gesprek te hebben.

En nu sta je weer op

en opnieuw zal ik wachten

met niets dan liefde voor jou,

hopend dat je vandaag wat tijd voor me zult hebben. 

Nog een goede dag toegewenst!!! 

Je vriend, Jezus.

 

 

=======================================================

Je eigen weg gaan
Op een dag gingen een vader en zoon met een ezel op pad.

De vader wilde lopen en zette zijn zoon op de rug van de ezel.

Zo gingen zij op weg tot zij mensen tegenkwamen die zeiden:

‘Zie daar de wereld op zijn kop.

Die gezonde jongen zit rustig op de ezel,

terwijl zijn arme, vermoeide vader nauwelijks vooruit komt.’
De jongen hoorde dit, schaamde zich en stapte af.

Hij wilde dat zijn vader verder op de ezel zou rijden.

 Zo liepen ze voort.

Even later hoorden ze: ‘Moet je dat zien.

Wat een ontaarde vader,

die zelf lekker op de ezel zit en zijn kind laat lopen.’
Na dit verwijt zei de zoon:

‘Kom, laten we samen op de ezel rijden.’

Zo vervolgden ze hun weg tot zij mensen tegenkwamen die zeiden:

‘Kijk, dat arme beest.

Zijn rug zakt door onder het gewicht van hen beiden, wat een dierenbeulen.’
Daarop zei de jongen:

‘Laten we allebei te voet gaan, dan kan niemand ons nog verwijten maken.’

Zo liepen ze verder achter hun ezel.

Tot voorbijgangers commentaar leverden:

‘Zie deze dwazen.

Ze lopen in de brandende zon en geen van beiden denkt eraan op de ezel te gaan zitten.’
Vader richtte zicht tot zijn zoon en zei:

‘Tja, mijn zoon, hoe je je ook gedraagt, op- en aanmerkingen zullen er altijd in overvloed zijn.

Volg daarom altijd wat je eigen hart je ingeeft.’