Parochiefederatie Born

IK LEEF

‘Ik leef’, zei ik, ‘ik leef’ en ik hoorde dat ik het zei maar plots’ling dacht ik:’ Neen niet ik maar er leeft ‘iets’ in mij…’

Het is dat wonderbaarlijk ‘iets’ dat zorgt dat ik besta.

En ik?

Nou ja, ik ben er wel maar ach… ik kom en ga, want als mijn ‘tikje’ niet meer slaat dan staat mijn ‘ikje’ stop.

Maar het grote ‘iets’ dat blijft en blijft het ‘iets’ dat houdt niet op.

En of ik zing of fluit of fiets, rechtop zit in mijn bed, ik voel van binnen steeds dat ‘iets’ mij in beweging zet.

Toon Hermans Uit de bundel: Liggen in ‘t gras

Plaats een reactie