Kerkelijke Liturgie: Aswoensdag

Een van de meest tot de verbeelding sprekende vieringen is Aswoensdag. Onverbloemd wordt de gelovige zijn aardse eindbestemming, de dood, voor gehouden. De dood is immers het gegeven van de mens het meest verontrust. De dood lijkt alles zo zinloos te maken. Maar misschien is het juist het bezinning over de dood in de vastentijd, waarvan aswoensdag het begin is, die de mens laat ervaren hoe kostbaar het leven is en hoe groots de Verrijzenis van Christus, die het einde van de vastentijd markeert.

Askruisje
Op Aswoensdag zegent de priester de as van verbrande palmtakken van het vorige jaar. Iedere kerkganger ontvangt een kruisje op het voorhoofd, dat gemaakt is met deze as. De ceremonie is bedoeld om de mensen tot bezinning, bekering en boete aan te sporen.

Stof
Tijdens het geven van het askruisje worden de woorden uitgesproken: ‘Gedenk mens dat gij stof zijt en tot stof zult wederkeren’ of ‘Bekeert u en gelooft in het evangelie’.

Verbrande palmtakjes
De as is het overblijfsel van verbrande palmtakjes, die het jaar ervoor op Palmzondag zijn gezegend voor de Palmprocessie en om de kruisbeelden mee te sieren.

Vasten
De Kerk vraagt ons om ons twee dagen in het jaar geheel of gedeeltelijk te onthouden van eten of drinken, om te vasten: op Aswoensdag en op Goede Vrijdag, waarop wij het lijden en sterven van Jezus gedenken.

Een reactie plaatsen